Wokda, School and Britsh Comedy

Yeasayer - Ambling Alp

 It's all dubble Dutch to me

We schrijven zondagavond, zo tegen de klok van 20.00 uur, in de gemeenschappelijke keuken van mijn verblijfplaats aan Hughenden [hoekunden] Avenue. Matt en Josh zitten achter hun laptop en ik ben aan het koken. Als ik mijn bord met aardappelen uit de oven, spezibonen uit blik (meegesmokkeld uit Nederland) en kip op tafel zet, krijg ik complimenten over mijn geniale culinaire prestatie. Later blijkt dat hier amper 'gezond' gegeten wordt (lees: eigenlijk alleen maar patat en pies). Ik eet en de jongens zijn bezig met hun eigen ding. Prima.

Na een paar minuten en wat oppervlakkige gesprekken met Josh - Matt is diep bezig met zijn laptop - is mijn bord leeg en ik blijf nog even in de keuken hangen. Het is zondag en ik realiseer me dat ik het weekend geen reet gedaan heb. In de vriezer ligt een fles jutter en ik vraag de jongens of ze misschien zin hebben in een toetje. Ik wordt raar aangekeken door de Britten, maar als ik uitleg dat ik het over alcohol heb, leeft opeens de hele keuken op. Matt heeft amper interesse meer voor zijn laptop als ik de fles kruidenbitter en drie shotglaasjes op tafel zet. Ze zijn zeer benieuwd naar het spul en als de glaasjes weer op tafel komen, lijkt het dat de jongens het spul wel zien zitten. Twee uur later stond ik samen met Matt, met een sjaal van iemand anders en een bril zonder glazen op, de spullen op de rapen die we ervoor uit het raam hadden gegooid, om ze vervolgens weer naar Josh te gooien, die lachend sneeuwengelen lag te maken.

In die twee uur heb ik drie interessante Engelse drankspelletjes geleerd. Ik heb Matt en Josh wat Nederlands geleerd en zei mij wat handige Engelse uitdrukkingen. Ok, we hadden dus met ze drieën anderhalve fles wodka en een fles amaretto weten weg te drinken, dus 'handig' mag je met een korreltje zout nemen. Maar de uitdrukking 'It's all dubble Dutch too me' betekend dus: 'Ik snap er geen reet van'. Denk dat ik deze nog wel eens kan gebruiken.

Maar dan de dag erop. Het moge duidelijk zijn dat ik me niet op-en-top voelde. Anyway, mijn eerste school dag stond voor de boeg, dus na een douche en een bord cereal ging ik op pad. De vorige keer dat ik naar Uni liep deed ik er bijna 30 minuten over, maar nu had ik een jongen met een tas (student dus dacht ik) gevolgd en ik was er onder de 20 minuten. Nice.
Mijn klas is OK. Natuurlijk waren het op dat moment eerst nog compleet vreemden voor me, maar ik denk dat ik met de meeste zeker wel kan opschieten. Ik ben (helaas) de enige die Nederlands spreekt en verder is het grootste deel Zweeds, zijn er een paar meiden Amerikaans, heb ik twee Chinezen en drie Fransen in mijn klas. Oja, en een Fin. Als ik zo een inschatting moet maken, zal ik denk het meeste gaan optrekken met de Fin en de Amerikanen, tenminste, dat deed ik afgelopen maandag in ieder geval. We hebben een algemeen welkomspraatje gehad, wat informatie over The Student Union en en rondleiding door de school. De Business studenten (wat bijna iedereen is, op 5 na, waaronder ik) kregen vervolgens hun roosten. Ik, als Music Management Student, moest mijn e-mail adres noteren en dan zou mijn Registra (weet ik het, een belangrijk iemand op school obviously) contact met me opnemen. Niet gebeurt...

De volgende dag moest ik om 10 uur op school zijn. Ik zou dan mijn Registra ontmoeten en eindelijk mijn vakken kiezen.  Om 10 over 10 kon ik weer gaan, want hij had nog geen tijd gehad om een lijst te maken waaruit we konden kiezen. Hij zou ons die zeker vandaag nog mailen. Op moment van schrijven zijn we twee werkdagen verder en ik heb nog niets ontvangen. Hoewel het me erg aan INHolland doet denken, vind ik het toch best wel klote. Ik kan haast niet geloven dat ik dit hier neer ga zetten, maar ik heb echt zin in school! Daarnaast is er verder ook nog niet zo heel veel te doen, omdat ik geen idee heb wat je hier allemaal kan doen.

Vorige week was het raar om in de keuken te zijn; het was voor mijn gevoel ook niet mijn keuken. Nu voelt dat gelukkig al wel zo en zit ik er net zo vaak als dat ik in mijn kamer zit. Ik heb ook een andere huisgenoot ontmoet; Rachel. Ze schrok zich de tering toen ik de keuken binnen kwam, maar nadat ik een tijdje met haar en Josh had zitten praten hadden ze het al over een flatposse waar ik nu in zit, dus dat zit allemaal goed. Gisteravond ook de vraag of ik zin had om mee te gaan naar één of andere comedy show op Uni. Ik had vrij weinig te doen verder, dus uiteraard was het antwoord positief en zometeen geven mijn Zweedse klasgenoten een welkomsfeestje. De eerste paar dagen hier waren lastig, omdat ik toch wel een sociaal dier ben en ik telkens vrijwel alleen was. Nu komt daar langzaam verandering in en ben ik nog gelukkiger dat ik hier ben, dat dat ik al was!

Muziek dan. Ik ga het kort houden. Ik denk al in het Engels (geen leugens) en in het Nederlands schrijven is gewoon al lastig, ken je nagaan. (Vooral grappig als ik smsjes naar Nederland stuur, dan doe ik dat automatisch eerst in het Engels.


Dit nummer is 'Ambling Alp' van Yeasayer. Een onwijs gave folk achtige band die ik met open mond voor het eerst op Lowlands '08 zag. Zeer aanstekelijke plaat, dus ik de afgelopen twee dagen vrijwel constant heb geluisterd. Meer zeg ik niet. Zeg jij me maar wat je ervan vind.

Ik ga me opmaken voor het feestje...