This Orient

Daar sta je dan. Met je whifebeater, een fluitje in je mond en breaklights is je haar, als een echte jezus, keihard te klippen.
We Come One

Tijdje terug al weer hè? Ach ja, wat kan ik zeggen. Druk Druk DRUK!

Elke woensdag en vrijdag lekker SU, zaterdag naar Hobgobblin, zondag naar de pub quiz, dinsdags naar Comedy Central Live en maandag vaak naar de film. Mijn leven hier begint structure te krijgen.

Gelukkig zijn er dan ook nog de dingen die voor 'afwisseling' zorgen. (alsof mijn leventje hier nog niet afwijkend genoeg is). Anyway. Zo ben ik twee weken terug weer naar Fabric geweest! Zoals je je misschien kan herinneren, heb ik je in de vorige blog uitgelegd dat Fabric echt wel het neusje van de zalm is onder de Londense clubs. Ver voordat de line-up van de avond bekent zou worden gemaakt hadden ik een groot gedeelte van mijn internationale homiez een kaartje gekocht; vorige keer was echt te gek. Leuke bijkomstigheid later bleek dat FAITHLESS op de bill stond! Dus voor 20 pond een busreis van mijn deur naar de club, entree en de reis terug. Prima deal dacht ik. Faithless was echt de bom. Ik moet bekennen, als iemand zou zeggen "Hey, ga je mee naar Faithless?" dan had ik niet zo enthousiast gereageerd per se, maar oij joij joij wat een feestje. Fabric is niet super groot, dus het werd al snel een zooitje, maar wat een feestje was het. In de andere zalen werd er snoeiharde dubstep gedraaid, dus dat was ook wel te gek. (Ik snap dat dubstep niet snel als 'hard' wordt omschreven, maar ik duid vooral op het volume hier; ik heb nog oorsuizen, geen leugens).

De donderdag daarop heb ik vooral in bed gelegen, als bovenstaande foto misschien al had geïmpliceerd. Half tien in college zitten is na een nacht London sowieso nogo. Maar, de plicht riep weer; we hadden namelijk kaarten voor Reverd and the Makers! Gratis voor Bucks studenten, mits je van te voren geboekt had. Ik herkende de naam van de band, maar wist zo snel eigenlijk geen nummers. Misschien heb je hetzelfde als ik, dus hier even snel twee hitjes van ze. (Ik herkende deze nummers wel, maar wist niet dat ze van Reverd waren).



Reverend and The Makers - He Said He Loved Me


Reverend and The Makers - Silence Is Talking

En weer; wat een feestje! Eerst ben ik met Matt naar de flat naast ons gegaan, waar Ben, Yohan en Sam wonen en daar hebben we een mooi pre partijtje gehad. Ik had zelf niet veel geld op dat moment, maar op de één of andere manier heb ik het toch voor elkaar gekregen om redelijk aangeschoten bij de band te zijn. Ik kan dus eigenlijk ook niet met zekerheid zeggen dat ze goed waren live, maar één ding was zeker: ik had het naar mijn zin!

Ughum.

Verder...
Oja! Afgelopen zaterdag was Mista Milton AKA Coen Tegelberg in London, dus er moest natuurlijk wat pils gepakt worden. Beetje platenzaken in Soho afstruimen (en vooral niet te lang binnen zijn, want dat gaat ons veel te veel geld kosten), beetje kleren die je op een website zag proberen te zoeken in de winkel, vette Nikes achter laten zetten om ze op te halen als je geld hebt, NANDO'S!, lagger voor 2 pond, Mc Flurries en de wodka bar met de naar Revolutions, waar je meer dan 30 verschillende soorten wodka kan bestellen.

Ik zit even te denken, maar ik kan wel weer gaan beschrijven hoe leuk het wel niet is in de Student Union Bar, maar dat doe ik elke keer al volgens mij, dus sla ik het nu wel over.
Oja! Ik ben nog met John naar een Jam sessie geweest. Was niet echt zo'n succes. Mensen hier pakken gewoon je instrumenten af als je speelt. Beetje gay, maarja. We weten in ieder geval nu wel een chille plek waar we goedkoop muziek kunnen maken, zo is het ook weer.

Jongens ik moet het kort houden deze keer. Ik heb namelijk een drukke dag voor de boeg. MAAR! Ik zal beloven snel weer iets te schrijven. Zo ben ik ook wel weer.

MUZIEK!



Late Of The Pier - Best In The Class
De vetste bands met een debuut uit 2008 releasen dit jaar een weer een plaat. Ik noem een MGMT of een Foals, maar helaas is er voor Late Of The Pier geen plaats in dit lijstje. Zonde, want ik ben zeer benieuwd waar ze mee zouden kunnen komen. Best of the Class is de laatste single die ze tot nu toe hebben uitgebracht. Het is een restantje (net als Blueberry) van de vorige plaat (Fantasy Black Channel) maar toen was er geen plaats voor. Volgens de zanger waren deze twee tracks zelfs te goed voor de plaat! Fair enough, het is zeker een 'tune' zoals we dat hier zeggen.

We Have Band - Oh!

Tussenuurtjes op youtube struinen leverde me deze track op. Heerlijk.



Alberta Cross - City Walls
Vorig jaar gezien op London Calling. Laatst hoorde ik single ATX op de radio en het bleek dus dat ze al lang weer een album hadden uitgebracht! Ik heb een keer in mijn radioprogramma heel stoer lopen roepen dat deze band het echt kan gaan maken, maar dan weet ik vervolgens niet wanneer het debuut op de planken verschijnt. Beetje jammer weer. Anyway, dit nummer heeft heel lang op repeat door mijn 12 m2 kamertje gegonst.


Ou Est Le Swimming Pool - Dance The Way I Feel
De hardste remixen van dit nummer hoor je in vrijwel elke club voorbijkomen hierzo. Simpel nummer, weinig climax en opbouw, maar het werkt.



Egyptian Hip Hop - Heavenly
Ok, deze band werd gehypet nadat ze single Rad Pit hadden uitgebracht. Serieus, ik wie die bagger niet hier op mijn blog, maar je moet het wel even checken om mijn standpunt te kunnen begrijpen. Mede muzikanten zullen het met me eens zijn dat het de makkelijkste akoordenprogessie ooit is, het kut afgemixt is, er geen climax of dynamiek is en echt ik vind het een belediging voor andere muzikanten om dit echt een goede singel te noemen! Komen ze daarna met Heavenly... the fuck?!

Animal Collective - What Would I Want? Sky

Animal Collective is een band die de komende tien jaar popmuziek zeker gaan beïnvloeden (als het aan mij ligt). Voorproefje van de nieuwe plaat is 'What Would I Want? Sky'. De eerste lentedagen hebben zich hier al laten zien - heerlijk bier drinken in de zon - en ik kan echt niet wachten op het moment dat we rond 11 uur in de avond nog buiten in de zon zitten. Wijn, kaas, gitaar in de aanslag en dan deze plaat op.
Maar beoordeel vooral zelf natuurlijk.

Foals - This Orrient

Save the best for last?
Je weet, ik durf Foals de beste band van het moment te noemen. Al vanaf het moment dat ik op het Jplein via Robin's telefoon via veel te kleine speakertjes Hummer hoorde ben ik al fan. Tien mei komt het langverwachte vervolg op Antidotes uit. Ik realiseer me dat de kans zeer groot is dat ik die plaat kapot ga draaien, puur en alleen omdat Foals op de voorkant staat. Daarom ben ik ook extra kritische naar Spanish Saharah en deze nieuwe single, This Orient, gaan luisteren. Ik moet gewoon nog steeds bekennen, Foals is geniaal. Groot Arcade Fire gehalte in deze plaat, maar geen slechte richting om op te gaan. Het is natuurlijk erg makkelijk om in de math-rock-sping-indie te blijven en daar worden ze echt niet per se beter van.
Kaarten zijn binnen.
Nu wachten tot 10 mei.